Uw hart is een spier. De hartspier heeft zelf ook zuurstof en voeding nodig. Daarom zitten er aan de buitenkant van het hart kransslagaders en kransaders. Deze zorgen dat het hart genoeg zuurstof en voeding krijgt.
Coronair hartziekten betekenen dat de kransslagaders vernauwd of geblokkeerd zijn. Dit komt door vet in de vaatwand. De kransslagaders brengen zuurstof naar het hart. Bij coronaire hartziekten krijgt het hart te weinig zuurstof.
Bij een hartklepaandoening werkt een hartklep niet goed. De klep is vernauwd of lekt. Dan stroomt er minder bloed door de klep, of gaat een deel van het bloed terug. Het hart moet harder werken om genoeg bloed rond te pompen.
Het hart klopt door een elektrische prikkel. Bij een normaal ritme klopt het hart regelmatig. Bij een hartritmestoornis werkt de elektrische prikkel niet goed. De prikkel kan te snel of te langzaam zijn. Of de verkeerde weg volgen.
Bij hartfalen werkt het hart minder goed. Het pompt het bloed niet goed rond. Organen en spieren krijgen dan te weinig zuurstof en voeding. De bloedvaten raken vol en er kan vocht lekken. Dit gebeurt vooral in de longen, buik, benen en enkels.
Hartfalen gaat meestal langzaam achteruit. In het begin merkt u er weinig van. Later krijgt u klachten. Eerst bij inspanning, later ook in rust. Welke klachten u krijgt, hangt af van hoe erg het hartfalen is.
De aorta is het grote bloedvat dat zuurstofrijk bloed naar uw lichaam brengt. Het is belangrijk dat de aorta goed werkt. De aorta kan te nauw (smal) zijn of juist te wijd. Dan werkt het bloedvat minder goed.