Trommelvliesbuisjes bij kinderen
Deze folder heeft tot doel u informatie te geven over het plaatsen van trommelvliesbuisjes. De tekst is bedoeld als ondersteuning van het consult door de arts (KNO-, maar ook huisarts) en dient niet als vervanging van een consult. Bedenk bij het lezen dat de gezondheidssituatie van uw kind anders kan zijn dan in de tekst wordt beschreven.
Het plaatsen van trommelvliesbuisjes is – vooral bij kinderen – één van de meest voorkomende operaties in Nederland. Voordat we uitleggen hoe en waarom dit gebeurt, is het goed om eerst kort te vertellen hoe het oor werkt.
Het oor bestaat uit:
Uitwendig oor:
Oorschelp (1)
Gehoorgang (2)
Middenoor:
Trommelvlies (3)
Hamer (6)
Aambeeld (7)
Stijgbeugel (8)
Buis van Eustagius (5)
Binnenoor:
Evenwichtsorgaan (10)
Slakkenhuis (9)
Gehoorzenuw (11)
Hoe werkt horen?
Geluid bestaat uit luchttrillingen. Deze trillingen gaan via de gehoorgang naar het trommelvlies. Het trommelvlies en de drie gehoorbeentjes versterken de trillingen en sturen ze door naar het slakkenhuis. In het slakkenhuis zitten speciale cellen die de trillingen omzetten in signalen (zenuwprikkels). Deze signalen gaan via de gehoorzenuw naar de hersenen. Daar worden ze omgezet in wat wij horen.
Het middenoor is normaal gevuld met lucht. De druk in het middenoor is hetzelfde als de druk van de buitenlucht. De buis van Eustachius zorgt hiervoor. Vooral bij jonge kinderen werkt deze buis soms niet goed. Waarom dat zo is, weten artsen nog niet precies.
Wanneer wordt een trommelvliesbuisje geplaatst?
De KNO-arts bespreekt altijd goed de oorzaak van de klachten, de gevolgen en de mogelijke behandelingen. Daarna bekijkt de arts of een trommelvliesbuisje de beste oplossing is. Om hierbij te helpen is er een keuzehulp. Deze helpt arts en patiënt (en de ouders) samen een goede beslissing te nemen. De keuzehulp kan ook thuis rustig worden bekeken om alle opties na het gesprek nog eens door te nemen.
Oorzaak
Als de buis van Eustachius niet goed werkt, ontstaat er onderdruk in het middenoor. Daardoor wordt het trommelvlies naar binnen getrokken. Het slijmvlies in het middenoor kan geïrriteerd raken en vocht gaan maken. Zo komt er vocht in het middenoor in plaats van lucht. Dit heet OME (Otitis Media met Effusie). In het Nederlands wordt dit ook wel lijmoor genoemd. In het Engels heet het glue ear, omdat het vocht dik en stroperig kan zijn.
Gevolgen
Hierdoor kunt u of uw kind last krijgen van:
een vol of drukkend gevoel in het oor,
soms pijn,
gehoorverlies, omdat geluid minder goed doorkomt door het vocht.
Soms raakt het vocht in het middenoor ontstoken. Dan kan er hevige pijn ontstaan: dit heet een middenoorontsteking. Bij kinderen kan dit ook invloed hebben op het gedrag: ze kunnen gaan schreeuwen of zich terugtrekken.
Afwegingen
Bij kinderen van twee tot zes jaar komt deze aandoening vaak voor, meestal aan beide oren tegelijk. Vaak gaat het binnen enkele weken of maanden vanzelf over, zonder blijvende schade. Blijft het langer bestaan of veroorzaakt het vaak oorontstekingen, gehoorverlies of gedragsproblemen, dan kan een trommelvliesbuisje nodig zijn.
Oplossing
Een trommelvliesbuisje zorgt voor een open verbinding tussen het middenoor en de gehoorgang. Zo kan er lucht in het middenoor komen. Er is geen andere behandeling om de buis van Eustachius beter te laten werken. Deze buis kan niet wijder gemaakt worden.
Bijkomende problemen
Er is een duidelijk verband tussen verkoudheden (infecties van de bovenste luchtwegen) en een niet goed werkende buis van Eustachius. Voordat een trommelvliesbuisje wordt geplaatst, kijkt de KNO-arts eerst of er andere oorzaken zijn voor steeds terugkerende verkoudheden of oorproblemen. Dit kunnen bijvoorbeeld zijn:
een vergrote neusamandel,
een ontsteking van de neus of van de bijholten.
Als dat zo is, moeten deze problemen eerst worden uitgesloten of behandeld.